De verhalentafel
Mensen zijn geboren verhalenvertellers
Guus Pijpers (01-02-2010)

De beste managementboeken zijn vaak echte verhalen. Verhalenvertellen is een kunst, die je voor een groot deel kunt leren. Een verhalenverteller moet geloofwaardig overkomen. Een verhaal is geen anekdote of een persoonlijke droom, maar een authentieke manier om informatie over te dragen. Overtuigen doe je niet met Powerpoints of statistieken, maar met een goed verhaal.
Kleine kinderen willen graag voor het slapengaan een verhaaltje horen. Ouders maken er veel context bij in de vorm van geluiden en bewegingen bij. Maar ook op later leeftijd zijn verhalen een bron van contact.
Je vroegste herinneringen blijven levenslang beschikbaar. Oudere mensen komen vaak in verzorgingstehuizen en kunnen gemakkelijk in een isolement raken. Tenzij je ze actief betrekt om over vroeger te praten. Want de gebeurtenissen uit hun jeugd en vroege volwassenheid kunnen ze zich levendig herinneren.
De verhalentafel (www.verhalentafel.nl) dient dit doel. Korte beeld- en geluidsfragmenten roepen herinneringen op bij ouderen, wat leidt tot interessante gespreksstof. Met slechts twee knoppen kunnen de oudste ouderen de tafel bedienen zonder hulp. De fragmenten in de verhalentafel dateren uit de periode van 1920 tot 1985 en bestaan uit liedjes, Polygoon journaals (de YouTube van de vorige eeuw) en korte filmpjes uit het alledaagse leven. De lengte varieert van één tot drie minuten. Uit onderzoeken blijkt dat bij hoogbejaarde ouderen het geheugen door deze tafel beter gaat werken.
Web 2.0 gaat over mensen bij elkaar brengen. Die vervolgens naast roddels en kletspraatjes vooral verhalen met elkaar uitwisselen.